Geluk is een cijferslot met twintig codes

Deze ‘cheerleader bij tegenslag, chagrijn en ongemak’ is zolang ze zich kan herinneren al geïnteresseerd in rafelrandjes en imperfectie. Eveline Helmink, hoofd- redacteur van Happinez, schreef het ‘Handboek voor mindere dagen’. Op de omslag staat een roosje. ‘Omdat een roos bij uitstek verbeeldt waar leven op neerkomt: tijdloos en tijdelijk, mooi maar soms met pijnlijke doornen.’

Eveline Helmink kan putten uit een rijk gevulde levensrugzak, want beroepshalve heeft ze veel spirituele groten der aarde mogen ontmoeten. En ook haar eigen levenservaring helpt bij het opdelven van inzichten. In haar boek citeert ze Mark Manson die zegt dat het verlangen naar positieve ervarin- gen eigenlijk een negatieve ervaring is. Terwijl het accepte- ren van tegenslag uiteindelijk een mooie beleving kan wor- den. Anders gezegd: shit is de mest van de toekomst.

Het lievelingscitaat van Eveline komt van Pema Chödrön, een boeddhistische non en leraar in de Tibetaanse Vajray- ana-traditie. Zij probeert de oosterse kennis begrijpelijk te maken voor de westerse wereld: “We denken dat het erom gaat dat we voor de test slagen of het probleem overwin- nen, maar in werkelijkheid wordt er niets opgelost. Er bouwt zich iets op en het stort in. Dan bouwt het zich weer op en stort het weer in. Zo simpel ligt dat. Heling vindt plaats doordat je dit alles de ruimte geeft om te gebeuren: ruimte voor verdriet, voor opluchting, voor ellende, voor vreugde.”

Vanwaar dit handboek voor mindere dagen met de ondertitel: shortcuts naar een lichter leven? “Vaak willen we tegenslag zo snel mogelijk fixen, ver- doven of wegpoetsen. Maar daarmee sluit je ook een deel van jezelf buiten. Juist in tijden van tegenslag kun je veel over jezelf leren. We denken graag dat geluk maakbaar is en dat alles mooi en goed moet zijn. Misschien dat daarom het burn-outpercentage ook zo hoog is. Spirituele wijzen worden geadoreerd, maar we zien vaak over het hoofd dat die mensen ook tot inzicht zijn gekomen, juist door crisis en tegenslag. Dat ervaar ik zelf net zo goed. Ik ben ook een single mom van twee jongetjes, mijn moeder is jong demen- terend en als kind verloor ik mijn beste vriendinnetje – dat zijn ervaringen die pijnlijk zijn, maar ook inzichten meebrengen. Je kan aan de hand van je eigen ervaringen onderzoeken wat waar is of niet.”

Maar hoe houd je zoveel ballen in de lucht? Je komt bijvoorbeeld net terug uit Malawi. Wat heb je daar gedaan?
“Ik was met Habitat for Humanity mee. We hebben huizen gebouwd voor alleenstaande vrouwen, die naast de zorg voor hun eigen kinderen ook nog voor pleegkinderen zorgen. Er zijn in Malawi enorme pro- blemen en er heerst ernstige armoede. Zo’n reis past nauwelijks in mijn agenda. Maar júist omdat ik veel ballen in de lucht moet houden gaat het goed. Het is een kwestie van toelaten wat er op dat moment is. Vaak kost het veel meer energie om dingen te nege- ren of weg te drukken dan er gewoon mee te zitten. Door schade en schande heb ik geleerd om verdriet, schaamte en boosheid er gewoon te laten zijn op het moment zelf. Dan kan die emotie natuurlijk even hevig opvlammen, maar die ebt ook weer weg. En daardoor blijf ik er niet in hangen. Ik kan emoties nu snel archiveren, van: o, dit moet jaloezie zijn, oké dat kan ik in dat vakje doen, daar moet ik misschien later nog een keer naar kijken.”