Ik hou van grote emoties

Joris Linssen maakt de televisieprogramma’s Hello Goodby, Joris zoekt troost en Joris’ Kerstboom. Ook toert hij met zijn band Caramba door het land: Nederlandstalige muziek met Mexicaanse peper. Alles wat Joris doet straalt passie en nabijheid uit.

 

Hoe is het om weer terug te zijn op Schiphol?
“Hello Goodbye is me op het lijf geschre-ven omdat het weinig poespas heeft. Ik had een omweg nodig om daarachter te komen. Nor- maal duurt bij televisie alles lang doordat er tussenshots gemaakt moeten worden. Eigenlijk is televi- sie meestal nogal gemaakt, maar Hello Goodbye niet. Dat is een ge- sprek van gemiddeld een kwartier dat gewoon gehandhaafd blijft en niet aan gort wordt geknipt. Het is echt heerlijk om te maken.

Het is ook research on the spot: ter- wijl we aan het filmen zijn, zoeken we geschikte kandidaten en verha- len. Ik weet van tevoren niet waar de interviews over zullen gaan. Dat is heel fijn. Het vergt een grote mate van concentratie die ik lekker vind. Ik moet de ander zo enthousiasmeren dat hij bereid is het interview van z’n leven te geven. Tegenwoordig moet je na de uitzending het programma ook constant onder de aandacht bren- gen. Bijvoorbeeld op Facebook. Dat werkt goed. Het verhaal over de man met Alzheimer is meer dan twee├źnhalf miljoen keer be- keken.”
“Ook maken we nu opnamen voor het programma Joris zoekt troost. Het gaat over de geschiedenis van de rouwverwerking, hoe wij hier omgaan met de dood en met rouw. Wegens mijn voorliefde voor Mexico heb ik een gezonde obsessie met de dood. Met mijn band Caramba heb ik op 2 novem- ber vorig jaar - tijdens Allerzielen- op verzoek op graven gespeeld. Het was een feestje met heerlijke muziek en met het lievelingseten van de overledene. Gewoon op het graf. Dat bleek enorm troos- tend. Dit programma heeft heel veel raakvlakken met mijn interesses. Zo heb ik bijvoorbeeld een Suri- naamse begrafenis bijgewoond en de Wie Kan Doe-dragers gevolgd. Dat zijn zes Surinaamse man- nen die een baar dragen. Daar wordt de kist met de overledene op gezet. Terwijl ze de kist naar het graf dragen, worden ze voel- baar gestuurd door de geest van de overledene. 

Lees dit artikel verder in de Verwondering.